Cult

Dritarja me batanije

03/24/2019 21:34
nga:Natyra

Poezi nga Sibel Halimi

Kam jetu në kohën
kur ditën arsimtarin e batit e kam dëgju në klasë
e të shtunave në ditë tregu
tezgës së tij iu kam ofru m’ia ble mollën e kuqe

Kam jetu në kohën
kur fustani më grimcohej nga gozhdat e bankave
të shkollave shtëpi

Kam jetu në kohën
kur shkrinim sheqerin dhe bënim sheqerkën tonë

Kam jetu në kohën kur tymin ia shihnim fshatit
E ne rrinim e këqyrnim seri

Kam jetu në kohën
kur lajmin e dëgjonim nga gramafoni grunding
Si ta prisnim lirinë

Kam jetu në kohën kur
Me fol ishte me vra
E me këndue elegji

Kam jetu në kohën
kur librezat “jugobanka” ngjyrë kaltër
Në tavolinën tonë na sjellnin mëngjesin

Kam jetu në kohën
E dorës së zezë
e natën dritaret i mbulonim më batanije

Kam jetu në kohën
kur lindte një fëmijë
Njeri quhet pushkë e tjetri mallkohet

Kam jetu në kohën
kur laheshin vetëm të dielave
E në Shëngjergj mbushnim vaskat me lule
Me e thirrë mirësinë e me tremb të keqen

Kam jetu në kohën
kur në vend të filmave vizatimor
numëronim trupat të plandosur për toke
në gra, burra e fëmijë

Kam jetu në kohën
kur koha nuk kishte orë
E hapësira kishte veç një kuptim
Arnimin e paqes

06/06/2017 17:59

Sibel Halimi: Lini tinejxheret të rriten njëherë, pastaj vendosin vetë nëse duan shami ose jo